Μια ομάδα θυμωμένων διαδηλωτών συγκεντρώθηκε μπροστά από ένα τζαμί στη γερμανική πόλη της Βρέμης για να διαμαρτυρηθεί για το γεγονός ότι εκατοντάδες νεαροί άνδρες είχαν ριζοσπαστικοποιηθεί σε αυτό το τζαμί και έχουν σταλεί για να ενταχθούν στην τζιχάντ στη Συρία.
Ήταν άραγε τίποτα ισλαμόφοβοι Γερμανοί νεοναζί; Όχι.
Ήταν οι μητέρες και οι πατέρες των νεαρών «Γερμανών» μουσουλμάνων που πρόσφατα εξαφανίστηκαν, προφανώς για να στρατολογηθούν στην ISIS. Ποιος από αυτούς τους γονείς να πίστευε ότι όταν έφευγε από την χώρα του για να μεταναστεύσει στη Γερμανία, θα ανακάλυπτε ότι όπου πάνε οι μουσουλμάνοι ταξιδεύει και η τζιχάντ μαζί τους.
Μια ομάδα ανθρώπων διαδήλωσε έξω από ένα τζαμί στο Gröpelingen. Θέλουν να επιστήσουν την προσοχή για τους αγνοούμενους συγγενείς τους, οι οποίοι έφυγαν από τη Βρέμη για να πολεμήσουν στη Συρία. Οι οικογένειες κατηγορούν έναν "πολιτιστικό σύλλογο" ότι φανάτισε τους γιους τους. Ο Selvad Rajah είναι απελπισμένος. Δεν μπορεί να δεχτεί ότι ο γιος του έχει εξαφανιστεί και τώρα προφανώς πολεμάει στη Συρία. Έχω χάσει το γιο μου. Είχε μόλις κλείσει τα 18.
Συγγενείς αρκετών νεαρών που έχουν χαθεί συναντήθηκαν μπροστά από το ισλαμικό «Κέντρο Πολιτισμού και Οικογένειας» στο Gröpelingen. Εδώ ζητούν απαντήσεις.
Το μόνο σημείο αναφοράς που έχουν είναι αυτό το Κέντρο. Λέει ο εξάδελφος δύο αγνοούμενων: τέσσερις άνθρωποι εξαφανίστηκαν από τη Βρέμη για να πάνει στον πόλεμο και οι τέσσερις αυτοί οι άνθρωποι έχουν κάτι κοινό, το οποίο είναι
Αυτό το κέντρο που υπάρχει εδώ και επτά χρόνια και στο οποίο πήγαιναν επί επτά χρόνια. Θέλω να ξέρω πού είναι ο γιος μου. Πήγαινε σε αυτό το τζαμί. Δεν είχε χρήματα, αλλά πήγε στο αεροδρόμιο και πήρε αεροπλάνο. Πώς έγινε αυτό; Είμαι ο πατέρας, εγώ έχασα το παιδί μου, όχι αυτοί. Μέχρι τώρα κανείς από το τζαμί δεν ήθελε να μιλήσει με τους γονείς. Πού είναι ο γιος μου; Αλλά σήμερα, ο Selvad Rajah επιμένει. Δεν υπάρχει τίποτα να συζητήσουμε, είναι η απάντηση. Η τελευταία ελπίδα για τις οικογένειες παραμένει τώρα η έρευνα της αστυνομίας.
Το μόνο σημείο αναφοράς που έχουν είναι αυτό το Κέντρο. Λέει ο εξάδελφος δύο αγνοούμενων: τέσσερις άνθρωποι εξαφανίστηκαν από τη Βρέμη για να πάνει στον πόλεμο και οι τέσσερις αυτοί οι άνθρωποι έχουν κάτι κοινό, το οποίο είναι
Αυτό το κέντρο που υπάρχει εδώ και επτά χρόνια και στο οποίο πήγαιναν επί επτά χρόνια. Θέλω να ξέρω πού είναι ο γιος μου. Πήγαινε σε αυτό το τζαμί. Δεν είχε χρήματα, αλλά πήγε στο αεροδρόμιο και πήρε αεροπλάνο. Πώς έγινε αυτό; Είμαι ο πατέρας, εγώ έχασα το παιδί μου, όχι αυτοί. Μέχρι τώρα κανείς από το τζαμί δεν ήθελε να μιλήσει με τους γονείς. Πού είναι ο γιος μου; Αλλά σήμερα, ο Selvad Rajah επιμένει. Δεν υπάρχει τίποτα να συζητήσουμε, είναι η απάντηση. Η τελευταία ελπίδα για τις οικογένειες παραμένει τώρα η έρευνα της αστυνομίας.
ΝΕΑ ΑΠΟ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου